Tytuł „ojciec” używany był w historii w stosunku do kapłanów należących do dawnych zakonów (benedyktynów, franciszkanów, dominikanów etc). Niektóre z nowych zgromadzeń zakonnych (od XVI w) również zachowały tę formę tytułowania na znak kontynuacji tradycji. Ojcem nazywany jest więc każdy oblat, który otrzymał święcenia kapłańskie (jest księdzem).

Czym zajmują się nasi ojcowie w Obrze? Część z nich jest wykładowcami – uczą nie tylko w naszym seminarium, ale też na Wydziale Teologicznym w Poznaniu czy w seminarium Księży Chrystusowców. Poza pracą dydaktyczną ojcowie są zaangażowani również w pomoc duszpasterską w obrzańskiej parafii i sąsiednich dekanatach. Kilku z nich podejmuje również posługę głoszenia misji parafialnych oraz rekolekcji, zarówno w Polsce, jak i za granicą.

Bracia zajmują ważne miejsce we wspólnocie scholastykatu. Głównym ich zadaniem w naszym Zgromadzeniu jest udział w dziele ewangelizacji, a najważniejszym narzędziem – świadectwo życia Ewangelią i praca fizyczna. Bracia oblaci są tymi, którzy dzięki swoim umiejętnościom budują Kościół – często w sensie dosłownym – zwłaszcza tam, gdzie słowo Boże jest głoszone po raz pierwszy. Na przestrzeni lat bracia pełnili w seminarium różne funkcje (furtian, krawiec, bibliotekarz, ekonom, ogrodnik, gospodarz, kierowca, introligator, pszczelarz). Życiem ukrytym na wzór św. Józefa i solidnym wykonywaniem swoich obowiązków bracia uczą nas szacunku dla pracy oraz dają przykład życia ewangelicznego.